Bağlama tekniğinde genellikle tezene ve perde basışı gibi teknik konular ön plana çıkar; ancak sol elin tırnak ve parmak ucu bakımı da çalma kalitesini doğrudan etkileyen, sıkça göz ardı edilen bir konudur.
Sol elin tırnaklarının kısa tutulması gerekir. Uzun tırnaklar, parmak ucunun tele tam olarak temas etmesini engeller; bu da perde basışının net olmamasına, sesin boğuk veya kesik çıkmasına neden olur. Tırnakların düzenli olarak, ideal şekilde her hafta kısaltılması önerilir.
Parmak uçlarında zamanla oluşan sertleşme (nasır), aslında düzenli çalışmanın doğal bir sonucudur ve olumsuz bir durum değildir; tam tersine, bu sertleşme parmak ucundaki hassasiyeti azaltarak, uzun çalışma seanslarında acıyı önler. Yeni başlayan öğrencilerde bu sertleşme henüz oluşmadığı için, ilk haftalarda parmak uçlarında hafif bir hassasiyet hissedilmesi normaldir.
Bu geçiş döneminde, çalışma sürelerinin kademeli olarak artırılması önerilir; ilk günden itibaren uzun seanslar yapmak, parmak uçlarında gereksiz tahrişe yol açabilir. Kısa ve sık seanslar, hem tekniği hem de parmak uçlarını kademeli olarak geliştirir.
Ellerin genel nemlendirilmesi de göz ardı edilmemelidir; aşırı kuru cilt, parmak ucunda çatlaklara yol açabilir ve bu da hem acı verir hem de tele temas kalitesini bozar. Ders öncesi ellerin temiz ve normal nemde olması, hem enstrüman hem de teknik açıdan faydalıdır.
Özetle, kısa tutulan tırnaklar, doğal gelişen parmak ucu sertleşmesine kademeli alışma ve genel el bakımı, bağlama tekniğinin görünmeyen ama etkili bir parçasıdır.